Wit-Russische Sinap-appelboom: kenmerken van de variëteit en verzorging

Beschrijving van de Wit-Russische Sinap-variëteit

Krachtige bomen die in Wit-Rusland gekweekt worden, zullen zeker de aandacht trekken van tuiniers in ons land. Ze zijn zeer goed bestand tegen barre weersomstandigheden, winterhard en stellen weinig eisen aan de grond, meststoffen en watergift. Ondanks hun gebrek aan genetische immuniteit zijn deze appelbomen resistent tegen schurft en andere schimmels, milieuvriendelijk en produceren ze regelmatig mooi fruit.

De vruchten rijpen prachtig aan de boom, geurig, groot en aantrekkelijk. Veel mensen vinden de smaak echter wat flauw en de sappigheid kan in sommige jaren wat minder zijn. Deze appels zijn echter vrij lang te bewaren. Deze variëteit wordt aanbevolen voor intensieve commerciële teelt, maar ook voor particuliere moestuinen.

Appels: Hoe zien ze eruit?

De vruchten zijn meestal middelgroot of groter en wegen, afhankelijk van het jaar, 75-150 gram. Ze zijn rond, rond-kegelvormig of ovaal-langwerpig, bekervormig, asymmetrisch en ongelijkmatig. De ribbels van de appels zijn duidelijk zichtbaar bij de kelk en vaag over de rest van het oppervlak; de zijnaad kan duidelijk zichtbaar zijn.

De Wit-Russische sinap heeft een dichte, sterke en elastische schil die glad, glanzend en zeer glanzend is. Wanneer de schil rijp is, kan er een opvallende wasachtige, olieachtige laag op de schil ontstaan. De basiskleur van de schil is lichtgroen, lichtgroen of lichtgroengeel. De blos bestaat uit gevlekte, gestreepte vlekken in karmijnbruin, rozerood of roodbruin, die soms 55-70% van het oppervlak bedekken, maar meestal niet meer dan twee derde van het totale oppervlak. Onderhuidse vlekken zijn licht, nauwelijks zichtbaar en gering in aantal. Deskundigen raden aan de chemische samenstelling te beoordelen met behulp van een specifieke reeks indicatoren:

• P-actieve stoffen (catechinen) – 247 milligram.
• Ascorbinezuur (vitamine C) – 15,4 milligram.
• Totale suikers (fructose) – 10,8%.
• Pectinen (vezels) – 9,2%.
• Titreerbare zuren – 0,48%.

De vruchten van deze Sinap hebben fijnkorrelig, mals, maar toch stekelig en knapperig vruchtvlees. Het vruchtvlees heeft een opvallende groenachtige of citroenachtige tint, is middelmatig sappig, stevig en aangenaam om in te bijten. De smaak wordt beschouwd als dessertachtig en bevredigend, met een zoet-zuurbalans, die sterk neigt naar het zuur. Volgens professionele proevers scoort de vrucht maximaal 4-4,2 punten.

Wit-Russische Sinap-appelboom: kenmerken

Kroon en wortelstelsel

Appelbomen van deze variëteit worden over het algemeen als hoog beschouwd. Ze kunnen gemakkelijk 7-9 meter hoog worden, en soms zelfs meer. Hun kroon is doorgaans rond, breed ovaal of breed piramidaal, met een gemiddelde dichtheid. De takken groeien in een scherpe hoek uit de stam, maar zijn stevig vastgehecht, niet gevoelig voor splijten en bedekt met groenbruine of groenbruine schors. De vruchtzetting is geconcentreerd op 2-3 jaar oude ringvormige scheuten, die snel hun productiviteit verliezen en waardoor er gewacht moet worden op verdere groei.

De bladeren zijn vrij groot, afgeplat, ovaalrond, met dubbel gekartelde, gekartelde en gekartelde bladranden. De bladpunt is kort en puntig en kan licht krullen. Het bladoppervlak is licht ruw en gerimpeld, met een grove nervatie. De bladkleur is groen of donkergroen, soms een rijke smaragdgroene kleur. Het wortelstelsel is goed ontwikkeld, vezelig en vertakt, met talrijke kleine vertakkingen, goed aangepast aan de zoektocht naar voedsel en water.

Productiviteit en bestuiving

Deze variëteit staat bekend als een hoogproductieve variëteit, hoewel de opbrengsten vrij gemiddeld zijn gezien de grote hoogte van de stammen.

Van één volwassen, volledig gevormde Wit-Russische Sinap-boom kunnen goede kwekers ongeveer 150-170 kilo appels per seizoen oogsten. In gunstige jaren kan dit cijfer, met de juiste zorg, licht stijgen..

De Wit-Russische Sinap is zelfbestuivend, dus er zijn geen nabijgelegen appelbomen nodig voor de fruitproductie. Ervaren specialisten zeggen echter dat de opbrengst aanzienlijk kan worden verhoogd, tot wel 35-50%, als de vruchten binnen een afstand van 45-90 meter worden geteeld.

Winterhardheid en ziekteresistentie

Bomen hebben geen last van vorst als het gematigd is en niet te lang aanhoudt. Temperaturen tot -27-30 °C worden bijvoorbeeld gemakkelijk verdragen, met vrijwel geen schade, zolang ze niet langer dan een week of twee aanhouden. Daarom is het belangrijk om uw tuin tijdig winterklaar te maken door uw bomen goed af te dekken en in te pakken, om het risico op schade te minimaliseren.

De Wit-Russische sinap is niet bijzonder vatbaar voor ziekten als de hoogstambomen goed worden verzorgd. Hij is bijzonder resistent tegen schurft en heeft een matige weerstand tegen andere schimmels en infecties. Als u uw tuin regelmatig besproeit en behandelt met insecticiden en fungiciden, hoeft u zich geen zorgen te maken dat hij verloren gaat.

Onderstammen en ondersoorten

De variëteit heeft geen eigen ondersoort en dat zal er waarschijnlijk ook nooit komen. Hij kan echter wel op verschillende onderstammen worden gekweekt, waarvan de semi-dwerg 62-396 de meest geliefde en populaire is. Deze soort produceert compactere bomen en zorgt er tegelijkertijd voor dat ze vroeg vrucht dragen, waardoor de eerste oogst al in het tweede of derde jaar kan plaatsvinden.

Kenmerken van de groeiende Wit-Russische Sinap

Landing

Basisvoorwaarden

• Appelbomen gedijen het beste in de volle zon, dus plantplekken moeten het grootste deel van de dag in de volle zon staan. In de schaduw gedijen bomen niet, raken ze ziek en sterven ze uiteindelijk af.
• Ventilatie in de kroon is essentieel. Deze moet voldoende zijn, maar absoluut tochtvrij. Zorg ervoor dat sterke noordenwind jonge stammen niet beschadigt, juist wanneer ze het kwetsbaarst zijn.
• Houd een afstand van 4-5 meter tussen de bomen aan, en 5-6 meter tussen de rijen is het beste. Dit maakt het oogsten en onderhouden van de bomen veel gemakkelijker.
• Houd bij het planten rekening met de grondwaterstand. Deze moet gemiddeld zijn, niet te hoog en niet te diep. Als het water te diep staat, moet je veel tijd besteden aan water geven, en als het te dicht bij de grond staat, kunnen de wortelstokken gaan rotten.
• Het is gebruikelijk om de gaten een seizoen voor het planten van de appelbomen te graven. Mocht de tijd echter beperkt zijn, dan kan dit ook 4-5 weken voor het planten worden gedaan.
• Graaf gaten van ongeveer 60-70 centimeter diep en tot 1 meter in diameter. Doe de teelaarde, goed gemengd met meststof (organisch en mineraal), onderin. Breng vervolgens een drainagelaag aan, zoals stenen, gebroken baksteen, gaas, vermiculiet of notendoppen. Bewater het hele oppervlak met 45-60 liter water en laat het onbedekt.
• Het is gebruikelijk om direct palen, latwerk of planken in de gaten te slaan om zo de bomen vast te binden.
• De entplaats (wortelhals) moet altijd boven het grondoppervlak blijven; voor Wit-Russische sinap is 5-8 centimeter voldoende.
• Voor het planten worden de appelbomen geïnspecteerd, worden alle droge scheuten of takken afgesneden en worden ze 4-7 uur in water geweekt.
• De zaailing wordt op een drainagesysteem geplaatst, de wortelstok wordt rechtgetrokken, bedekt met aarde, aangestampt, bewaterd met 45-50 liter water en het oppervlak wordt gemulcht.

Landingsdata

De optimale planttijd voor dit ras is het voorjaar, rond eind maart of begin april, voordat de sapstroom in de stam begint. Op deze manier zijn de bomen niet bijzonder kwetsbaar voor late vorst. In kalmere, minder strenge streken kunnen appelbomen echter ook in de herfst worden geplant, rond eind september of oktober, wanneer de laatste gele bladeren zijn gevallen, dat wil zeggen wanneer de sapstroom volledig is gestopt.

Boomverzorging

Bescherming tegen vorst en ongedierte

Jonge boomstammen zijn heel gemakkelijk te bedekken met de tentmethode, waarbij de hele boom van onderstam tot kruin wordt omwikkeld. Bij grote, volwassen appelbomen is dit echter nauwelijks haalbaar en ook niet nodig. Wikkel de stammen eenvoudigweg in met jute, dakleer, dakleer of oude panty's en dek de wortelzone af met stro, hooi of sparrentakken. In de koudste streken kunt u zelfs aarde opstapelen, die u in het vroege voorjaar moet verwijderen.

Het witkalken van de bast aan de basis van de stam helpt insecten af ​​te weren. Dit houdt de appelbomen er netjes uit, en scheuren en barsten voorkomen dat ongedierte zich nestelt. Knaagdieren kunnen worden geweerd door de stammen in te smeren met reuzel, talk, vet, stookolie en andere onaangenaam ruikende stoffen.

Grond losmaken, water geven: de juiste landbouwtechniek

De boomstam wordt doorgaans één of twee keer per jaar omgespit, ofwel in het vroege voorjaar tijdens het snoeien, ofwel in de late herfst. Het is beter om niet te diep te graven om te voorkomen dat worteluitlopers die zich dicht bij de oppervlakte bevinden, beschadigd raken. Tijdens het groeiseizoen is het ook een goed idee om de grond licht los te maken met een schoffel, waarbij onkruid, worteluitlopers en ander vuil worden verwijderd.

Geef de bomen water naar behoefte en zorg ervoor dat de grond rond het wortelstelsel nooit volledig uitdroogt. Als het grondwater diep is, er geen neerslag valt en het warm weer is, is het een goed idee om minstens eens in de tien dagen water te geven. glazuur Maak de volgende dag de grond los om te voorkomen dat deze te dicht op elkaar gaat zitten. Het is een goed idee om meststof met water toe te voegen; dit zorgt ervoor dat de boom het beter en sneller opneemt.

Snoeien: eenvoudige kroonvorming

Appelbomen worden vanaf het eerste jaar na aanplant in de tuin geleid, tenzij de snoei bij een kwekerij heeft plaatsgevonden. De optimale vorm voor de boom is piramidaal of hoog-ovaal, omdat de takken dan niet alleen gemakkelijk aan zonlicht, maar ook aan de lucht worden blootgesteld, waardoor stagnatie in de kroon wordt voorkomen. Een schaarse of dun gelaagde vorm is ook geschikt.

Sanitair snoeien houdt meer in dan alleen het verwijderen van gebroken, zieke of dode takken. Het is ook raadzaam om takken te verwijderen die in de kroon uitsteken, waardoor deze voller wordt, of die verticaal of parallel aan andere takken groeien. Vergeet niet om olie aan te brengen op de snijplekken, ook wel wonden genoemd. tuinplaats of verf.

Rijping en vruchtvorming van de Wit-Russische sinap

Het begin van de vruchtvorming

Deze variëteit wordt beschouwd als vroegdragend, omdat hij binnen 4-5 jaar na aanplant in de volle grond al een oogst kan opleveren. In sommige gevallen, in de meest barre streken, kan de eerste vruchtzetting pas na 5-6 jaar plaatsvinden, maar dit komt zelden voor. De eerste oogsten laten veel te wensen over, dus je zult geruime tijd moeten wachten op een volledige oogst.

Bloeitijd

De meeste appelbomen openen hun knoppen al vóór half mei, en de Wit-Russische Sinap is daarop geen uitzondering. Na langdurige vorst of een koud, vochtig voorjaar, in barre klimaten, bloeien de bomen echter mogelijk pas eind mei, of soms zelfs pas begin juni. De bloemen zijn groot, met delicate ovale bloemblaadjes in tinten wit, roze of zuiver wit. Ze zijn geurig en dicht bedekt met bloesems.

Vruchtvorming en groei

Deze variëteit groeit vrij snel, maar niet extreem snel. Hij kan gemakkelijk 35-40 centimeter per jaar bereiken, en soms zelfs iets meer. Nadat de vruchtzetting is begonnen, vertragen de appelbomen enigszins, waardoor het ongeveer 7-9 jaar duurt voordat ze hun volledige potentieel bereiken. De oogst zal even lang duren.

Appels rijpen al eind september, soms zelfs begin oktober, afhankelijk van het algemene klimaat en de weersomstandigheden van het betreffende jaar. Ze zijn niet gevoelig voor afbladderen en overrijpen is niet schadelijk, maar na zelfs lichte vorst moet de hele oogst in één keer worden geoogst. recycle of weggooien. Ze worden zeer goed vervoerd en in een speciale koelkast tot de lente, en soms tot de nieuwe oogst.

Laat een recensie achter over de Wit-Russische Sinap-appelboomsoort, zodat ook een beginnende tuinier uit eerste hand nuttige informatie kan verkrijgen.