Wit-Russische zoete appelboom: variëteit en verzorgingskenmerken

Beschrijving van de Wit-Russische zoete appelsoort

Veel onervaren tuinders geloven dat een zoete smaak een teken is van een zomerappelboom, waarvan de vruchten niet lang houdbaar zijn. Dit klopt gedeeltelijk, maar er zijn enkele uitzonderingen die belangrijk zijn om te weten. De Belorusskoye Sladkoye-variëteit doorbreekt letterlijk alle stereotypen, want het is een winterappel met een aangename zoete smaak, goede winterhardheid en een hoge productiviteit.

Appels: kleur, grootte, gewicht

De vruchten van deze variëteit zijn groot tot middelgroot en wegen gemakkelijk 160-180 gram. Ze zijn rond van vorm en kunnen licht scheef of asymmetrisch zijn.

Hun schil is dik, elastisch, groen of groengeel, en verkleurt geel naarmate ze rijper worden en bedekt met een prachtige rode of karmozijnrode blos. Deze blos kan een aanzienlijk deel van de vrucht bedekken, maar kan ook heel klein zijn. Het oppervlak heeft een wasachtige laag, waardoor de appels een blauwachtige tint krijgen.

De chemische samenstelling kan worden gekarakteriseerd door de volgende indicatoren per 100 gram product:

• P-actieve stoffen (catechinen) – 110 milligram.
• Ascorbinezuur (vitamine C) – 10,5 milligram.
• Totale suikers (fructose) – 10-15%.
• Titreerbare zuren – 0,6%.

Het vruchtvlees van deze variëteit is doorgaans stevig, met nauwelijks merkbare korreligheid, zeer sappig, knapperig en met een aangename zoetzure smaak. De meningen van experts over de smaak lopen sterk uiteen. Sommigen geven de Belorussky Sladky slechts 4,1 van de 5 mogelijke punten, terwijl anderen hem het maximale geven.

Wit-Russische zoete appelboom: kenmerken

Kroon en wortelstelsel

De boom is van gemiddelde hoogte, want zonder snoei kan hij een hoogte bereiken van 3 tot 3,5 meter, soms zelfs 4 meter. De kroon is kegelvormig als hij jong is. In de loop der jaren kan hij zeer breed uitgroeien, tot een diameter van minstens 5 meter. De takken staan ​​in een scherpe hoek, maar niet dicht op elkaar, waardoor hij later veel gemakkelijker te vormen en te oogsten is.

De scheuten zijn meestal groen of groenbruin, maar kunnen in de loop der jaren bruin worden, ruw worden en barsten. Het blad is overwegend lichtgroen, glad en leerachtig. De bladeren zijn ovaal, rond of langwerpig, zonder een scherpe, langwerpige punt. De variëteit heeft een ringvormig vruchtpatroon, wat betekent dat de appels alleen rijpen op de ringen die zich vormen op takken die minstens drie jaar oud zijn. Deze ringen verouderen zeer snel, maar worden vervangen door nieuwe jonge scheuten. Het wortelstelsel is uitgebreid en oppervlakkig. De aanwezigheid van een centrale penwortel is afhankelijk van de onderstam.

Productiviteit en bestuiving

Het ras geeft een stabiele opbrengst zonder dat er een spreiding in jaren nodig is, waardoor het door veel tuinders zeer gewaardeerd wordt.

De opbrengst wordt als hoog beschouwd, hoewel er doorgaans slechts 35-50 kilo fruit van één boom geoogst kan worden. Daarom wordt de Belorusskoe Sladkoe zelden gebruikt voor commerciële intensieve boomgaarden.

De variëteit is volledig zelfbestuivend, dus er zijn geen andere rassen nodig om vruchten te produceren. Ervaren tuinders geven echter aan dat de opbrengst met andere rassen kan oplopen tot 65-70 kilo. Het is het beste om de appelbomen dicht bij de bijenstal te planten, omdat insecten er dan direct toegang toe hebben.

Winterhardheid en ziekteresistentie

Het ras is niet specifiek gekweekt voor barre omstandigheden, maar vertoont een opmerkelijke koudetolerantie. Tijdens tests doorstonden de appelbomen gemakkelijk vorst tot -30-36 °C. Experimenten met lagere temperaturen zijn nog niet uitgevoerd.

Een van de belangrijkste voordelen van de appelboom is zijn immuniteit tegen schurft en andere hout- en bastziekten. Hij biedt echter geen bescherming tegen ongedierte. Regelmatige behandeling met geschikte bestrijdingsmiddelen is daarom aan te raden.

Ondersoorten en onderstammen

De variëteit is nieuw, dus de ontwikkeling ervan op verschillende onderstammen is nog niet volledig onderzocht. Er is echter al wel wat informatie beschikbaar. Zo is het duidelijk dat appelbomen op dwergonderstammen al in het eerste jaar na buitenplanting vrucht dragen. Bovendien kunnen ze in het vijfde jaar twee keer zoveel opleveren als appelbomen op gewone zaailingen, zelfs na zeven tot acht jaar.

Bijzonderheden van de teelt van Wit-Russische zoetigheden

Landing

Belangrijkste kenmerken

• Deze appelboom verlangt een goed verlichte, zonnige plek met voldoende ventilatie. Tocht moet echter worden vermeden. Dit kan de boom in het eerste jaar al fataal worden, zelfs voordat hij de tijd heeft gehad om te wortelen.
• De Wit-Russische zoete aardappel houdt van vocht, maar is niet bestand tegen droge periodes. Daarom is het het beste om deze plant te planten op plekken waar het grondwater niet te diep is of in de buurt van open water.
• Zwarte aarde, zandige leem of leemachtige kleigrond zijn geschikt. Deze moet goed geventileerd en luchtig zijn. Als de zwarte aarde te zwaar en "rijk" is, kan deze worden verdund met rivierzand.
• De gaten worden van tevoren voorbereid, minstens 1-2 weken voor het planten. Graaf hiervoor gaten tot 80 centimeter diep en 1 meter in diameter. Meng wat aarde met meststof en vul de grond weer aan. Voeg vervolgens 20-30 liter water toe. De gaten worden buiten gelaten. Het is toegestaan ​​om ze in de herfst voor te bereiden als de plantdatum in het voorjaar is.
• Er moet minimaal 2 tot 4 meter afstand tussen de appelboom en andere planten worden gelaten, zodat de kroon en de wortels later niet met elkaar in conflict komen.
• Er worden direct bomen in de gaten aan de noordkant geslagen om de jonge boom te ondersteunen. Deze steunen mogen pas in het derde jaar van de groei van de appelboom worden verwijderd.
• Voeg vlak voor het planten drainagemateriaal toe aan de bodem. Dit kan vermiculiet, gebroken baksteen, grind of zelfs notendoppen zijn. Plaats de zaailing erbovenop, spreid de wortels uit en verwijder beschadigde wortels met een snoeischaar. Bedek met aarde en druk deze licht aan, zodat de wortelhals minstens 10-15 centimeter uitsteekt. Als de geënte ent wortelt, gaan alle eigenschappen van de onderstam, die de reden voor het enten is, volledig verloren.
• Geef de jonge boom direct 30-40 liter water en mulch het gebied rond de stam met gehakseld gras of humus.

Landingsdata

Deze variëteit kan in het voorjaar geplant worden, vóór het uitlopen van de knoppen, begin of half april, of in de herfst, nadat de bladeren in oktober zijn gevallen. Ervaren tuinders geven echter de voorkeur aan de laatste optie, omdat de appelboom dan meer tijd heeft om zich aan te passen aan de omgevingsomstandigheden tijdens de winter en met het begin van de voorjaarssapstroom. Het belangrijkste is om minimaal 4-5 weken te wachten vóór de vorst, anders kan de boom bevriezen.

Bescherming tegen vorst en knaagdieren

Tijdens het eerste en tweede jaar van de groei is het het beste om zaailingen een goede vorstbescherming te bieden, vooral als het klimaat streng is. Om dit te doen, kunt u de omgeving van de boomstam, inclusief het onderste deel, bekleden met sparrentakken, strobalen, hooi of het zelfs omwikkelen met schuimrubber of nylon panty's.

Zulke hopen en de malse bast van jonge scheuten trekken ongetwijfeld de aandacht van hongerige kleine knaagdieren, die zich in de winter graag tegoed doen aan zulke lekkernijen. Om ze af te weren, worden de stammen bedekt met speciale chemicaliën, zoals reuzel of vet. Dit werkt goed tegen insecten. witkalk stam en skelettakken met kalk.

Boomverzorging

Grond losmaken, water geven: de juiste landbouwtechniek

Alle planten houden van luchtige grond, dus maak deze regelmatig los en graaf elke boom ongeveer twee keer per jaar goed om. Verwijder tegelijkertijd worteluitlopers, scheuten van struiken en andere bomen, en diverse onkruidsoorten.

Appelbomen van de Belorusskoe Sladkoe moeten regelmatig water krijgen, minstens één keer per maand. Bij erg droog weer kunt u de waterfrequentie verdubbelen. Geef een volwassen appelboom minimaal 50-60 liter water per keer en mulch de grond vervolgens direct met humus, gehakseld gras of stro.

Snoeien: eenvoudige kroonvorming

De boom heeft de neiging een dichte kroon te ontwikkelen, dus snoei (vormend, hygiënisch, ondersteunend en verjongend) is regelmatig nodig. Dit kan het beste in het vroege voorjaar gebeuren, in april of oktober, wanneer de sapstroom in de stam is gestopt.

In het eerste jaar is het beter om de boom niet te beschadigen, maar in het tweede jaar kunt u de hoofdstam met een derde inkorten en de skelettakken 5-7 centimeter inkorten. Verwijder ook regelmatig beschadigde, droge, zieke scheuten en scheuten die naar binnen groeien, waardoor de kroon voller wordt.

Het ras is zelfbestuivend, maar extra bestuivers voor kruisbestuiving zullen de opbrengst alleen maar verhogen.

Rijping en vruchtzetting van de Wit-Russische zoete appelboom

Het begin van de vruchtvorming

Dit ras wordt beschouwd als zeer vroegdragend, dus u kunt al in het jaar van planten uw eerste appels plukken. Een volledige oogst van 3-4 vruchten is echter geen goed idee. U zult daarom 2-3 jaar moeten wachten op normale vruchtzetting. Met een dwergonderstam verloopt het proces sneller en kunt u veel eerder een goede appeloogst hebben.

Bloeitijd

Net als de meeste andere appelbomen bloeit deze variëteit in mei. De exacte timing hangt echter direct af van de groeiregio, het klimaat en de weersomstandigheden. In de meeste gevallen vindt de bloei plaats aan het einde van de maand en duurt deze niet langer dan een week.

Vruchtvorming en groei

In het vijfde tot achtste jaar kan een volledige oogst van 35-60 kilo heerlijk zoet fruit worden behaald. Hoewel de boom klein groeit, kan hij in deze periode zijn maximale hoogte bereiken en vervolgens in de breedte uitdijen.

De typische rijpingsperiode voor appels is september of begin oktober. Ze klampen zich stevig vast aan de takken en beginnen pas na de eerste vorst hun bladeren te verliezen. Om de vruchten langer houdbaar te houden, raden ervaren tuinders echter aan om ze uiterlijk eind augustus te plukken. Hoewel ze over het algemeen direct als eetbaar worden beschouwd, is het het beste om ze tot februari te bewaren, wanneer ze bijzonder sappig en zoet zijn.

Deel in de reacties wat u van de Belarussische zoethoutplant vindt, zodat andere tuinders van uw ervaringen kunnen leren.